شوخی با میرحسین

رهبر معترضی که مواضعش با شعار پیروانش متفاوت است.

بیانیه شماره ۴۵۹ مهندس میر حسین موسوی

چه سلامی چه علیکی. مگه این دیکتاتورها برای آدم حال سلام و علیک می گذارند.

اگه تا حالا به سنگ هم انقدر گفته بودم و اعتراض کرده بودم کمی کوتاه می آمد.

قلب سنگ این دیکتاتورها جایی برای صحنه های احساسی و عاطفی

که شما جوانان و دموکراسی خواهان در خیابان ها خلق می کنید نیست.

من به شخصه همراه با خانواده ام وقتی این صحنه ها را می بینیم

به خود می بالیم که توانسته ایم تا اینجا شما را نگه داریم.

هر چند امروز حدود ۳ سال و نیم از کودتای انتخاباتی گذشته است

ولی من به عنوان یک نامزد، به عنوان یک کاندید دو آتشه انتخابات به شما

می گویم که پیروزی ما در پایداری و استقامتمان است و همین چیزهاست

که رعب و ترس در دل دیکتاتورها انداخته است. امام عزیز ما هم همین

مرام و مسلک را داشت و همواره معتقد بود باید استقامت کرد حتی اگر به قیمت

خون ها و جان ها باشد و ما هم امروز می گوییم که راهت ادامه دارد ای امام عزیز.

از ۳۳ نفری که تا به امروز استقامت کرده اند و همچنان نگذاشته اند که خیابان های شهر

رنگ آرامش را به خود ببیند تشکر می کنم و اگر آن جا بودم دستشان را می بوسیدم.

شما یک بار دیگر نشان دادید که من چقدر در بین شما محبوبم

حتی اگر به ظاهر و برایفریب دیکتاتورها علیه من هم شعار بدهید.

پایداری کنید و شل نشوید که نیروی کمکی در راه است.

از همه علاقه مندان و دوستدارانم هم تشکر می کنم و خدمتشان عرض می کنم

که حال من اینجا خوب است. شما نگران من نباشید. چند لقمه بخور و نمیر اینجا

پیدا می شود. در اینجا نقاشی های سبز می کشم و مردم هم از آن استقبال می کنند.

راستش اینجا آنقدرها هم که می گفتند بد نیست. جوانان اینجا هم مثل شما

دوستان سبز من همه جوره پایه اند. شما استقامت کنید و هر وقت خبری شد

به من هم بگویید. شیطان شما را فریب ندهد که بی خبر از من انقلاب کنید.

من شما را تنها نمی گذارم و از اینجا دعاگوی شما هستم. هر روز به دفتر

بی بی سی می روم و سفارش شما را به آن ها می کنم.

بنده همچنان انتخابات فرمایشی را قبول ندارم و خواهان برگزاری مجدد آن هستم.

زمزمه هایی نیز شنیده ام که قرار است تا چند ماه دیگر انتخابات بعدی ریاست جمهوری

را برگزار کنند و این نشان می دهد که ما در این راه پیروز بوده ایم و توانستیم آن ها

را به عقب نشینی وادار کنیم.

با پوزش از جناب مهندس میر حسین و حامیان محترمشان

یک ستاره در سراب آسمان شوم

یا چو روح برگزیدگان

همنشین خامش فرشتگان شوم

هرگز از زمین جدا نبود ه ام

با ستاره آشنا نبوده ام

روی خاک ایستاده ام

با تنم که مثل ساقهء گیاه

باد و آفتاب و آب را

می مکد که زندگی کند

بارور ز میل

بارور ز درد

روی خاک ایستاده ام

تا ستاره ها ستایشم کنند

تا نسیمها نوازشم کنند

از دریچه ام نگاه می کنم

جز طنین یک ترانه نیستم

جاودانه نیستم

جز طنین یک ترانه آرزو نمی کنم

در فغان لذتی که پاکتر

از سکوت سادهء غمیست

آشیانه جستجو نمی کنم

در تنی که شبنمیست

روی زنبق تنم

بر جدار کلبه ام که زندگیست

یادگارها کشیده اند

مردمان رهگذر:

قلب تیرخورده

شمع واژگون

نقطه های ساکت پریده رنگ

بر حروف درهم جنون

هر لبی که بر لبم رسید

یک ستاره نطفه بست

در شبم که می نشست

روی رود یادگارها

پس چرا ستاره آرزو کنم؟

این ترانهء منست

- دلپذیر دلنشین

پیش از این نبوده بیش از این